Levinas in de praktijk
Het appèl van de ander raakt ons direct en roept ons op tot verantwoordelijkheid. Het vraagt om erkenning van die ander in zijn of haar unieke, soms onbegrijpelijke anders-zijn. Daarbij staat de ander centraal, zonder dat we de anderen – de derden – uit het oog verliezen.
In de praktijk spelen regels en protocollen een belangrijke rol. Ze ondersteunen ons in de zoektocht naar de best mogelijke zorg. Maar ze zijn altijd middel en nooit doel: ze staan ten dienste van de mens, met zijn of haar eigen omgeving, naasten, belangen en waarden. Daarom mogen regels en protocollen nooit automatisch of gedachteloos toegepast worden.
Het erkennen van wederzijdse kwetsbaarheid en het appel dat daaruit spreekt, roept ons op tot menselijkheid. De relatie met de ander wordt gekenmerkt door kwetsbaarheid én door ruimte voor verwondering – beiden onmisbaar om werkelijk tot het best mogelijke helpen te komen.